خبر قطعه – او توضیح داد که توانایی خودروسازی در تولید انبوه، استانداردسازی و تغییر کاربری خطوط تولید به ماشینآلات و تجهیزات نظامی، نقشی تعیینکننده در سرنوشت کشورها دارد. تجربه جنگ جهانی دوم بهترین مثال برای این موضوع است؛ جایی که آلمان با تکیه بر مهندسی دقیق و خودروسازانی مانند مرسدسبنز و بامو توانست تانکهایی با کیفیت و دقت بینظیر تولید کند. اما به دلیل محدودیت ظرفیت تولید، نتوانست در برابر قدرت انبوهسازی ایالات متحده دوام بیاورد.
وی افزود: ایالات متحده با بهرهگیری از شرکتهایی چون فورد، جنرال موتورز و کرایسلر، کارخانههای خود را ظرف چند ماه به خطوط تولید تجهیزات نظامی تبدیل کرد. بهعنوان نمونه، کارخانه ویلو ران فورد روزانه دهها بمبافکن B-۲۴ تولید میکرد؛ عددی که آلمان حتی تصورش را هم نمیکرد. شوروی نیز با طراحی ساده و تیراژ بالای تانک T-۳۴ توانست توازن جنگ را به نفع خود تغییر دهد. انگلستان با تکیه بر صنعت داخلی و کمکهای آمریکا در قالب برنامه وام-اجاره توانست مقاومت کند و ژاپن با وجود صنعتی کوچکتر، در آغاز جنگ نقش قابلتوجهی ایفا کرد.
آلان با مرور این تجربه تاریخی یادآور شد که جنگها را نه تنها ژنرالها، بلکه کارخانهها تعیین میکنند.
او تأکید کرد: تاریخ نشان داده است که خودروسازی صرفاً یک صنعت مصرفی نیست؛ بلکه یک پشتوانه استراتژیک و امنیتی برای کشورها محسوب میشود.
وی خاطرنشان کرد که برای ایران امروز نیز حفظ و بهروزرسانی صنعت خودرو تنها یک ضرورت اقتصادی نیست، بلکه ضرورتی امنیتی است. در زمان بحران، این صنعت میتواند به پشتوانهای راهبردی برای قدرت ملی تبدیل شود؛ همانگونه که در جنگ جهانی دوم، سرنوشت ملتها را تغییر داد.