خبر قطعه – احسان نعمتبخش، مدیرعامل شرکت زرینسازان امید گیتیپسند و عضو هیئتمدیره انجمن قطعهسازان تهران میگوید: در سالهای اخیر، موضوع کیفیت قطعات خودرو به یکی از اصلیترین دغدغههای صنعت خودروسازی کشور تبدیل شده است. کیفیت تنها یک مشخصه فنی نیست، بلکه حاصل یک مجموعه عوامل بههمپیوسته شامل مواد اولیه، ماشینآلات، نیروی انسانی، دانش فنی و ثبات اقتصادی و مالی است.
عضو هیئتمدیره انجمن قطعهسازان تهران می گوید: قطعهساز زمانی میتواند محصولی با کیفیت بالا ارائه دهد که اولاً شرایط اقتصادی و پرداختها منظم و به موقع باشد، ثانیاً قیمتگذاریها منطقی و مبتنی بر واقعیتهای تولید انجام شود. وقتی هزینه مواد اولیه و دستمزد رشد میکند اما قیمت فروش قطعه ثابت میماند، ناچاراً بخشی از تولیدکنندگان برای بقا، از کیفیت یا ظرفیتهای توسعه خود صرفنظر میکنند و این آسیب در نهایت متوجه محصول نهایی یعنی خودرو است.
به گفته وی، از سوی دیگر، ما اعتقاد داریم که نظارت و کنترل کیفی مؤثر باید مشترک بین خودروساز و قطعهساز باشد. امروز استانداردهای کنترل کیفی در بسیاری از شرکتهای قطعهسازی ارتقاء یافته و به سطح بینالمللی نزدیک شده، اما به شرطی که سفارشات پایدار و حجم تولید قابل پیشبینی باشد تا بتوان سرمایهگذاری بلندمدت در تجهیزات و خطوط تولید را ادامه داد.
نعمت بخش می گوید: در حقیقت، کیفیت محصول نتیجه یک همکاری واقعی و دوطرفه بین خودروساز و قطعهساز است — نه محصول فشار یکجانبه. وقتی اعتماد متقابل شکل گیرد و پرداختها منظم شود، قطعهساز با تمام توان فنی و انسانی خود برای حفظ و ارتقای کیفیت تلاش میکند.
عضو هیئتمدیره انجمن قطعهسازان تهران افزود: در نهایت، اگر بخواهیم صنعت خودرو کشور رقابتی و قابل صادرات باشد، باید کیفیت را به عنوان یک سرمایه ملی ببینیم، نه هزینه اضافی. قطعهسازان نشان دادهاند حتی در شرایط دشوار نیز توان حفظ تولید و ارائه قطعات با کیفیت را دارند، به شرط آنکه این تلاش با سیاستهای حمایتی و واقعبینانه همراه شود.
به گفته نعمت بخش، این سیاستها باید شامل موارد زیر باشند: تضمین پرداختهای به موقع و عادلانه بر اساس نرخهای واقعی تمام شده. ایجاد مکانیزمهایی برای دسترسی آسانتر به ارز مورد نیاز برای واردات مواد اولیه خاص یا تجهیزات کالیبراسیون. پرهیز از مداخلات دستوری در قیمتگذاری که منجر به سلب انگیزه سرمایهگذاری میشود.
وی گفت: نتیجهگیری این است که بهبود کیفیت در صنعت قطعهسازی نیازمند یک رویکرد جامع است؛ رویکردی که الزامات فنی را با واقعیتهای اقتصادی تولید همسو سازد تا زنجیره تأمین بتواند با پایداری و اطمینان خاطر، کیفیت مورد نیاز بازار را تأمین کند.