ستون فقرات مقاومت اقتصادی کشور، بر دوش تولیدکنندگان، کارگران و فعالان صنعتی است

خبرقطعه – مهرداد آلان،  با اشاره به لایه‌های پنهان قدرت کشورها در شرایط جنگی گفت: آنچه در نگاه نخست به چشم می‌آید، تجهیزات نظامی و آرایش نیروهاست؛ اما در لایه‌ای عمیق‌تر، «توان تولید» و «پشتوانه صنعتی» است که سرنوشت جنگ‌ها را رقم می‌زند.

وی با استناد به تجربه جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا را نمونه بارز این مدعا دانست و افزود: آمریکا پیش از ورود رسمی به جنگ، از پیشرفته‌ترین زیرساخت‌های صنعتی برخوردار بود که عمدتاً در اختیار بخش خصوصی قرار داشت. شرکت‌هایی مانند فورد و جنرال موتورز با تغییر سریع خطوط تولید از خودروهای مصرفی به تانک و هواپیما، نشان دادند که انعطاف‌پذیری و سرعت عمل، برآمده از پویایی بخش خصوصی است.

آلان در مقابل، آلمان را نمونه کشوری دانست که با وجود توان صنعتی بالا، به دلیل تمرکز بیش از حد و عدم بهره‌گیری کامل از ظرفیت بخش خصوصی، در رقابت بلندمدت از نظر حجم و سرعت تولید عقب ماند.

او تأکید کرد که رمز موفقیت آمریکا، تشکیل «ائتلاف هوشمندانه دولت و بخش خصوصی» بود.

این فعال صنعتی با بیان این درس تاریخی برای شرایط کنونی ایران اظهار داشت: امروز در شرایط پیچیدگی‌های اقتصادی و فشارهای بیرونی، بخش خصوصی ایران با وجود همه محدودیت‌ها و بی‌مهری‌ها، ثابت کرده است که ستون فقرات واقعی اقتصاد است.

وی قدرت واقعی امروز را برآمده از پیوند «صنعت» و «دانش» دانست و گفت: این قدرت از دل کارخانه‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی شکل می‌گیرد. دانشجویان معماران آینده و صنعت، میدان تحقق این دانش است. اما قلب تپنده این منظومه، کارگران شریف این سرزمین هستند که در سخت‌ترین شرایط اقتصادی با تورم جنگیده‌اند و اجازه خاموشی چراغ تولید را نداده‌اند.

عضو هیئت مدیره انجمن قطعه سازان استان تهران در بخش دیگری از سخنان خود با ابراز گلایه از عملکرد دولت‌ها گفت: در سال‌های گذشته، در مواردی به‌جای نقش حامی، دولت‌ها به رقیب بخش خصوصی تبدیل شده‌اند. منابع ارزی کشور که می‌توانست صرف توسعه زیرساخت‌های تولیدی شود، به واردات کالاهای مصرفی از جمله خودروهای خارجی اختصاص یافت که این رویکرد به تضعیف تولید داخلی انجامید.

آلان در عین حال به درخشش بخش خصوصی در بزنگاه‌ها اشاره کرد و افزود: در دوران آرامش، فرماندهان جنگ اقتصادی در کنار کارگران پرتلاش، انبارهای کشور را از کالاهای اساسی و نیازهای حیاتی پر کرده‌اند. این امنیت در تأمین نان، آب و دارو، حاصل سال‌ها تلاش بی‌وقفه است.

وی با طرح یک هشدار صریح خاطرنشان کرد: نباید اجازه داد پس از عبور از این شرایط، این بدنه شریف به فراموشی سپرده شود. این بی‌توجهی، جفا به ستون‌های اصلی اقتصاد است. قدردانی از این قشر، نه در کلام، بلکه در سیاست‌گذاری درست، حمایت واقعی و ایجاد فرصت‌های عادلانه معنا پیدا می‌کند.

این فعال اقتصادی در پایان تأکید کرد: آینده از آنِ ملت‌هایی است که کارگر خود را تکریم می‌کنند، دانشجوی خود را حمایت می‌کنند و به تولید خود افتخار می‌کنند. ما اگر این سه رکن را در کنار هم حفظ کنیم، نه‌تنها از سختی‌ها عبور خواهیم کرد، بلکه آینده‌ای شایسته این سرزمین بزرگ خواهیم ساخت.