خبر قطعه – به گفته جلالی، در آن دوره، تولیدکنندگان به دو دسته «موافق با مدیریت» و «بارکشهای بینصیب» تقسیم شدند.
او همچنین طرح «دو انجمنی» قطعهسازان را از تدابیر همان دوران برای ایجاد دو دستگی دانست که آقای یکهزارع (که به گفته جلالی «مدیر منصوب دولت بدون سهم از مالکیت» بود) پس از هشت سال کنار رفت.
نائب رئیس انجمن قطعهسازان تهران، «مدیریت دولتی» و «وابستگی به دو خودروساز اصلی» را آفت اصلی صنعت خوانده و گفته است: سایپا با تصرف نقدینگی ما و حبس آن در پارکینگهایش، سرنوشت ما را به گروگان گرفته، در حالی که ایرانخودرو با مدیریت بخش خصوصی تا حدی همراهتر بوده است.
جلالی با انتقاد از وزارت صمت و سازمان گسترش، خواستار آن شده که قطعهسازان به جای تکیه بر نهادهای دولتی، از طریق مجلس و تشکلها برای خصوصیسازی سایپا، بانکهای دولتی، تولیدکنندگان نهادهها و حذف بنیادها و ستادهای اجرایی از اقتصاد فشار آورند.
به باور جلالی، تجربه ایرانخودرو با مدیریت خصوصی، «مصداق بارز موفقیت» است و تنها با گسترش این الگو به سایر بخشها میتوان به آینده روشن در صنعت خودرو امید داشت.
او تأکید کرده که بخش خصوصی توانایی حل مسائلی مثل کیفیت و هزینه را دارد، اما هماکنون «مالکیت ناهمگون» در زنجیره (دولتی، خصولتی، خصوصی، تعاونی) مانع هدف مشترک میشود.
جلالی میگوید: راه حل از نامهنگاری و جلسات متعدد نمیگذرد؛ باید به تصویر بزرگتر یعنی خصوصیسازی واقعی زنجیره تأمین و خودروسازی و اختصاص بخشی از تولید به بخشهای غیرخودرو توجه کنیم. تجربه این سالها راه را نشان داده است.