افزایش نرخ تورم، نوسانات شدید ارزی و رشد هزینه‌های تولید، صنعت قطعه‌سازی کشور را در سال‌های اخیر با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. در این شرایط، ضرورت تعدیل قراردادهای قطعه‌سازان با خودروسازان بیش از پیش احساس می‌شود تا تولیدکنندگان بتوانند هزینه‌های واقعی تولید را پوشش دهند. راهبردهایی چون بهینه‌سازی فرآیندهای تولید، کاهش مصرف انرژی، بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال و حرکت به سمت تولید هوشمند، به‌عنوان مسیرهای اصلی برای دستیابی به رشد پایدار و افزایش بهره‌وری در صنعت قطعه‌سازی ایران در سال ۱۴۰۴ مطرح شده‌اند.