خصوصیسازی های موفق در جهان؛ صنعت خودرو باید کامل به بخش خصوصی سپرده شود
کد خبر : ۵۸۹۵ | تاریخ انتشار : ۰۸-۱۱-۱۴۰۴ - ۸:۱۷ - ۲۸-۰۱-۲۰۲۶ - ۸:۱۷ | مدت مطالعه: |
نسخه چاپی
بررسی سیاستهای خصوصیسازی در صنعت خودرو کشورهای موفق نشان میدهد که تنها واگذاری مالکیت بدون ایجاد تغییرات ساختاری کافی نیست.
به عنوان مثال، کرهجنوبی در دهه ۸۰ میلادی و پس از بحرانهای مالی، اقدام به خصوصیسازی بخشی از شرکتهای خودروسازی کرد، اما همزمان با این واگذاری، دولت با وضع قوانینی مسیر رشد بلندمدت را تضمین کرد. در ترکیه، تجربه خصوصیسازی در صنعت خودرو به همراه سیاست «دروازههای باز» برای واردات و همکاری استراتژیک با برندهای اروپایی صورت گرفت. این رویکرد نه تنها به رشد صادرات خودرو منجر شد، بلکه باعث ارتقای استانداردهای ایمنی و زیستمحیطی شد.
خصوصیسازی صنعت خودرو از چه جهاتی حائز اهمیت است؟
خصوصیسازی صنعت خودرو از این جهت ضرورت دارد که حمایتهای دولت از خودروسازی در این سالها نه تنها منافعی برای این صنعت نداشته، بلکه منجر به زیان انباشته در شرکتهای خودروساز دولتی شده است. این درحالیاست که صنعت خودرو و بانکداری جزء صنایع زیاندهی هستند که باید مطابق با اصل ۴۴ قانون اساسی به بخش خصوصی واگذار شوند.
در این خصوص چه ضوابطی باید رعایت شود؟
خصوصی سازی واقعی و موفق مستلزم واگذاری شرکتهای خودروسازی به خریداران دارای اهلیت و توانمند به لحاظ فنی و مالی است.
خصوصیسازی چه نقشی در افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای تولید خودرو ایفا میکند؟
مهمترین مزیت خصوصیسازی شکلگیری رقابت بین شرکتهای خودروسازی است، چراکه خودروسازان برای حفظ سهم بازار خود مجبورند به سمت تنوع سازی سبد محصولات خود، تولید خودروهای استاندارد، باکیفیت و ایمن حرکت کنند.