سیاست دولت در سایه، تضعیف و نابودی صنعت خودروسازیست نه ارتقا آن

با وجود پتانسیل بسیار بالای صنعت قطعه سازی و خودروسازی در ایران، این صنعت به دلیل سیاست های غلط دولت های پیشین و فعلی عقب مانده است. اما این عقب ماندگی نباید باعث شود که ما به این صنعت پشت کنیم و کمر به نابودی آن ببندیم. چراکه داشتن صنعت خودروسازی که خود یکی از صنایع پیشران است، آرزوی بسیاری از کشورهای دنیاست و کشورهای همسایه است.

به گزارش خبر قطعه، حسن جمالی کاظمینی مدیرعامل شرکت مهندسین مشاور صنایع اتومبیل و عضو انجمن همگن قطعه سازان استان تهران بیان کرد که تحریم ها و سیاست های ضد تولید باعث شده تا ریشه صنایع مختلفی در ایران از جمله نساجی، لوازم خانگی و … خشکانده شود. صنعت خودروسازی در همه این سالها در مقابل این سختی ها مقاومت کرده، اما اکنون به شکننده ترین حالت خود رسیده و ممکن است که این فشارها کمر این صنعت بزرگ را بشکنند و در نهایت چرخ این صنعت متوقف شود.

کاظمینی در خصوص سیاست صحیح برای خروج صنعت خودروسازی از بحران گفت که دولت باید مقدمات استفاده از دانش روز جهانی را در راستای توسعه و افزایش تیراژ تولید خودرو فراهم کند. وی در همین خصوص به همکاری کوتاه مدت صنعت خودروسازی و قطعه سازی ایران با رنو اشاره کرد و گفت که تمامی قطعه سازان اعتراف می کنند که به واسطه همکاری با رنو هرچند کم، دانش فنی آنها دو برابر شد.

کاظمینی اشاره کرد که در گذشته الزام خودروساز برای آغاز همکاری با قطعه ساز این بود که باید تحت لیسانس یک شرکت خارجی قطعه تولید کند. همین موضوع سبب شده بود که قطعه سازان دانش لازم برای تولید قطعه را از شرکت تولیدی معتبر کسب کند. گاها هم برخی از شرکت های خارجی مستقیم در تولید قطعه مشارکت کرده و سرمایه گذاری برای احداث کارخانه در ایران می کردند. اما اکنون شرایط به نحوی رقم خورده که شرکت های خارجی که در ایران سرمایه گذاری کرده اند، به دنبال راهی برای فرار هستند.

مدیرعامل شرکت مهندسین مشاور صنایع اتومبیل در تایید صحبت های خود به پیشرفت چشمگیر صنعت خودروسازی چین طی دو دهه اشاره کرد و گفت که قدمت صنعت خودروسازی چین از ایران به مراتب کمتر است. اما دلیل پیشرفت این صنعت در چین آن هم در مدت کم، گشایش درب های این کشور به روی خودروسازان خارجی و مدیریت خوب حاکمان و تصمیم گیران آنها بود و امکان سرمایه گذاری و مشارکت خودروسازان بومی چین با شرکت های خارجی فراهم شد. نتیجه آن انتقال دانش به صنعت خودروسازی عقب مانده چین بود و اکنون همین سیاست باعث شده تا چین بزرگترین تولیدکننده خودرو در دنیا باشد.

این سیاست نه تنها موجب پیشرفت صنعت خودروسازی چین شد، بلکه ارزش افزوده بسیار زیادی و فرصت های شغلی متعددی هم در این کشور فراهم کرد. کاظمینی در ادامه بیان کرد که متاسفانه تصمیم گیران در ایران به دنبال کسب درآمد زود بازده هستند و به فکر سرمایه گذاری و برداشت در آینده نیستند. به همین جهت به جای اینکه مشکل صنعت خودروسازی را درمان کنند، پیشنهاد واردات خودرو آن هم از نوع کارکرده را مطرح کرده اند تا به سود کلان در بازه زمانی اندکی برسند.

عضو انجمن همگن قطعه سازان تهران بیان کرد که سیاست تخریب دولت در سایه، تنها در خصوص صنعت خودروسازی نیست. بلکه دولت در سالهای گذشته نیز با تخریب دیگر صنایع از جمله نساجی، لوازم خانگی و … عملا این صنایع را تضعیف کرد تا بتواند با واردات کالاهای مشابه با حاشیه سود بیشتر، درآمد بیشتری کسب کند که نتیجه آن نابودی این صنایع شد. حال همین سیاست در خصوص صنعت خودروسازی در حال اجراست و نهادهای دولتی قصد دارند با تخریب این صنعت آن را تضعیف و نابود کنند تا ایران که یکی از ۱۸ کشور دنیا با صنعت خودروسازیست را به واردکننده خودرو تمام و کمال خودرو تبدیل کنند.

در صورتی که صنعت خودروسازی را حفظ نکنیم و نسبت به ارتقا آن تصمیمی نگیریم، این صنعت بزرگ و مهم را از دست خواهیم داد و از یک تولید کننده خودرو به مصرف کننده تبدیل خواهیم شد و تا ابد به دنیا وابسته می شویم. کاظمینی اشاره کرد که دولت و سیاسیون در شرایطی قصد تضعیف و تخریب صنعت خودروسازی ایران را دارند که قطعه سازان با فروش دارایی های خود از جمله منزل و … اقدام به تهیه نقدینگی برای فعالیت خطوط تولید خود کرده اند. چراکه به دلیل سیاست های کنترل دستوری از جمله قیمت گذاری دستوری و دخالت مستقیم دولت در این صنعت، نقدینگی خودروسازان کاهش پیدا کرده و توان پرداخت مطالبات قطعه سازی در موعد مقرر وجود ندارد.

وی در پایان بیان کرد که این سیاست دولت به هیچ عنوان معقول به نظر نمی رسد. چراکه دولت به پشتوانه انبوهی از مشاوران و کارشناسانی که می تواند داشته باشد، سیاست تخریب و تضعیف قطعه سازی و خودروسازی را در برنامه کار خود قرار دهد. مگر اینکه یک جریان قدرتمند که نسبت به دولت حاکمیت دارد این مساله در جهت منافع خود دیکته کرده باشد.