تولید خودرو در شرایط جنگی امکانپذیر است، اما نه با روش دولتی

خبر قطعه –  وی با اشاره به نظریه «دست نامرئی» آدام اسمیت، اقتصاددان کلاسیک اسکاتلندی، توضیح داد که در شرایط جنگی، افزایش شدید قیمت خودرو، انگیزهای قوی برای تولیدکنندگان ایجاد می‌کند تا مواد اولیه داخلی و خارجی را از هر راه دشواری تأمین کرده و محصول نهایی را به بازار عرضه کنند.

اسفندیاری معتقد است این فرایند به تدریج التهابات بازار را کاهش می دهد.

اما مشکل از جایی آغاز می شود که به گفته این فعال صنعت، دست نامرئی بازار از کار انداخته می شود. وقتی از خودروساز و قطعه‌ساز انتظار می رود خودرو را با مشقت فراوان تولید کنند، اما نصف قیمت بازار و با ضرر و زیان بفروشند، عملاً تولید به پایین‌ترین سطح می رسد و قیمت‌ها هر روز بالاتر می رود.

اسفندیاری با انتقاد از تداوم رویکردهای غیرعقلانی دولتی افزود: اینکه مسئولان دولتی این شیوه غیرعقلانی را اعمال می‌کنند چندان عجیب نیست. عجیب این است که سالها این شیوه را تکرار کرده‌اند در حالی که تجربه دنیا دقیقاً خلاف آن را ثابت کرده و نتایج آن محرز است. اصرار بر تکرار و شکست خوردن، حیرت‌انگیز است.

دبیر انجمن قطعه‌سازان استان تهران، «نظارت پسینی» را به عنوان راهکاری معقول و عملیاتی معرفی کرد.

به گفته وی، در این روش خودروساز خودرو را تولید می کند، قیمت تمام‌ شده در جریان تولید مشخص می شود، خودرو بر اساس هزینه‌های واقعی فروخته می شود و نهاد نظارتی بر این روند نظارت می کند.

اسفندیاری توضیح داد: اکنون در شرایط جنگی، ممکن است قیمت تمام شده یک خودرو ۱۵ تا ۳۰ درصد یا هر عدد دیگری بالاتر باشد. این موضوع محل منازعه نمی شود. اما مکانیزم فعلی مبتنی بر مذاکره پیش از افزایش قیمت است که عملگرایانه نبوده و به نتیجه نمی رسد.

وی هشدار داد که ادامه وضع موجود تبعات سنگینی دارد: اگر همین حالا این شیوه در حال اجرا بود، اکثر خطوط تولید فعال بودند، التهاب بازار خودرو به مراتب کمتر بود و شغلها نیز حفظ شده بودند. در حالی که تعلیق تولید تا همین الان چند ده هزار شغل را نابود کرده و سونامی سنگین تری در راه است.

در پایان، اسفندیاری تأکید کرد که بازار توان اصلاح خود را دارد، اگر دولت خرابکار مداخله‌گر بگذارد.