یک خودروساز در مسیر احیا، دیگری در گرداب بحران؛ خصوصیسازی عامل تفاوت ایرانخودرو و سایپا
کد خبر : ۶۶۲۳ | تاریخ انتشار : ۲۳-۰۳-۱۴۰۵ - ۱۰:۴۰ - ۱۳-۰۶-۲۰۲۶ - ۱۰:۴۰ | مدت مطالعه: |
نسخه چاپی
سخنگوی سابق شورای رقابت معتقد است تفاوت عملکرد امروز دو خودروساز بزرگ کشور را باید در نوع حکمرانی و میزان فاصله آنها از مدیریت دولتی جستوجو کرد.
اسماعیل شجاعی، کارشناس صنعت خودرو، با تأکید بر ضرورت خصوصیسازی واقعی گفت: مسئله اصلی در اداره بنگاههای اقتصادی، شایستهسالاری است. تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد بخش خصوصی به دلیل الزام به سودآوری، ناگزیر از استفاده از مدیران متخصص، کنترل هزینهها و افزایش بهرهوری است؛ در حالی که در بنگاههای دولتی، زیاندهی الزاماً به پاسخگویی مدیران منجر نمیشود و گاه ساختارهای ناکارآمد تداوم پیدا میکنند.
خبر قطعه – وی با اشاره به روند خصوصیسازی در اقتصاد ایران افزود: اگر سیاست خصوصیسازی واقعی از دهه ۸۰ بهطور جدی دنبال میشد، امروز بسیاری از مشکلات اقتصادی و صنعتی کشور شکل نمیگرفت.
به اعتقاد او، تداوم حضور دولت در بنگاهداری و فاصله گرفتن از اصول شایستهسالاری، از عوامل اصلی افت بهرهوری در سالهای گذشته بوده است.
این کارشناس صنعت خودرو، اصلاح حکمرانی و خصوصیسازی واقعی را دو ضرورت اصلی برای نجات صنعت خودرو دانست و اظهار کرد: دولت باید از مداخلاتی نظیر قیمتگذاری دستوری، سامانههای فروش غیررقابتی و ایجاد محدودیتهای متعدد برای فعالیت بخش خصوصی فاصله بگیرد تا زمینه رقابت و توسعه فراهم شود.
شجاعی در ادامه با مقایسه وضعیت ایرانخودرو و سایپا گفت: عملکرد متفاوت این دو شرکت را میتوان تا حد زیادی ناشی از تفاوت مسیر آنها در حوزه خصوصیسازی دانست. ایرانخودرو با حرکت در مسیر واگذاری بخشی از مدیریت و کاهش وابستگی به ساختارهای دولتی، توانسته نشانههایی از بهبود عملکرد را به نمایش بگذارد؛ اما سایپا همچنان با چالشهای ناشی از مدیریت دولتی دستوپنجه نرم میکند.
وی معتقد است در صورت اجرای خصوصیسازی واقعی در سایپا نیز امکان عبور از بحرانهای فعلی و بازگشت به مسیر رشد وجود خواهد داشت.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ایرانخودرو طی ماههای اخیر نشانههایی از بهبود در شاخصهای تولید، کیفیت و کاهش زیان انباشته را ثبت کرده است. در مقابل، سایپا با افت قابل توجه تولید، مشکلات نقدینگی و بدهیهای سنگین به زنجیره تأمین مواجه است.
برخی کارشناسان معتقدند تفاوت نتایج بهدستآمده در این دو خودروساز، میتواند نشانهای از تأثیر مثبت کاهش مداخلات دولتی و حرکت به سمت مدیریت مبتنی بر بهرهوری و پاسخگویی باشد؛ مسیری که به باور آنان، آینده صنعت خودرو ایران را رقم خواهد زد.