تعدیل نیرو در بحران قطعهسازی، انتخابی میان «بد و بدتر»
کد خبر : ۶۳۱۶ | تاریخ انتشار : ۱۰-۰۲-۱۴۰۵ - ۱۲:۵۳ | مدت مطالعه: |
نسخه چاپی
مهرداد آلان، عضو هیئت مدیره انجمن قطعهسازان استان تهران، با اشاره به شرایط حاد صنعت قطعهسازی ایران گفت: کمبود مواد اولیه، فشار نقدینگی، تورم و بیثباتی بازار، شرکتها را به نقطهای رسانده که ادامه مسیر بدون تصمیمهای سخت ممکن نیست.
آلان تأکید کرد: در چنین شرایطی، مسئله اصلی «تعدیل کردن» نیست، بلکه «چگونه تعدیل کردن» است. تجربه جهانی نشان میدهد تصمیم در بحران، هرگز «خوب» نیست؛ فقط میتوان «کمتر بد» را انتخاب کرد.
خبر قطعه – وی با هشدار نسبت به تأخیر در تصمیمگیری افزود: بسیاری از مدیران به امید بهبود شرایط، تعدیل را به تعویق میاندازند، اما نتیجه آن کاهش نقدینگی، تشدید فشار مالی و در نهایت تعدیل گستردهتر و دردناکتر است. به گفته آلان، نمونه بحران ۲۰۰۸ نشان داد شرکتهایی مانند فورد با تصمیم سریع و اصلاح ساختار موفق شدند، در حالی که جنرال موتورز به ورشکستگی رسید. درس روشن است: تعدیل محدود و بهموقع، بهتر از تعدیل گسترده و دیرهنگام.
عضو هیئت مدیره انجمن قطعهسازان استان تهران تأکید کرد: تعدیل نباید نخستین واکنش باشد. پیش از آن باید مسیرهایی مانند کاهش اضافهکاری، تنظیم شیفتها، توقف استخدام و مذاکره برای کاهش موقت هزینهها بررسی شوند. در شرایط ایران، بسیاری از کارکنان ترجیح میدهند با درآمد کمتر کار کنند اما شغل خود را از دست ندهند.
آلان در تشریح رویکرد حرفهای به تعدیل اجباری گفت: انتخاب افراد نباید بر اساس رابطه، فشار یا صرفاً میزان حقوق باشد. معیارهای اصلی شامل عملکرد واقعی، میزان اهمیت در خط تولید، مهارت و چندکاره بودن، قابلیت جایگزینی، رفتار سازمانی و نسبت هزینه به ارزش است. حذف نیرو باید بر اساس این شاخصها انجام شود؛ نه قدیمیترین فرد لزوماً بیرون میرود و نه جدیدترین.
وی نحوه اجرا را به اندازه خود تصمیم مهم دانست و افزود: جملاتی مانند «دیگر به شما نیاز نداریم» فضا را ملتهب میکند. باید با بیان حرفهای و غیرشخصی توضیح داد که این تصمیم نتیجه شرایط کلی شرکت است، نه قضاوتی درباره ارزش فردی.
آلان درباره رعایت مسائل انسانی گفت: ابتدا تصمیم بر اساس معیارهای مشخص و عادلانه گرفته شود، و تنها در شرایط کاملاً برابر، عوامل انسانی مانند داشتن والدین بیمار میتواند به عنوان معیار تکمیلی در نظر گرفته شود.
وی با اشاره به «سندروم بازماندگان» پس از تعدیل هشدار داد: کارکنانی که میمانند با ترس و بیاعتمادی مواجه میشوند. مدیران باید با شفافیت، بازتعریف نقشها و بازگرداندن حس ثبات، این بحران را مدیریت کنند.
عضو هیئت مدیره انجمن قطعهسازان استان تهران در پایان تأکید کرد: در شرایط امروز ایران که نیروی ماهر به سختی جایگزین میشود، هر تصمیم اشتباه به از دست رفتن سرمایهای منجر میشود که بازسازی آن آسان نیست. تعدیل، حذف افراد نیست؛ انتخابی است میان بد و بدتر، و هنر مدیر، انتخاب کمتر بد برای حفظ آینده سازمان است. در بحران، برنده کسی نیست که بیشتر تولید کند، برنده کسی است که بیشتر دوام بیاورد.