تاریخ انتشار : ۰۸ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۸:۰۶

سخنی با قطعه سازان:

در این بازی همه بازنده اید

طی سالهای اخیر جدال میان قطعه سازان بزرگ ایران به اوج خود رسیده است. به نظر می رسد اگرچه تمام آنها دور یک میز و یا در یک همایش و نمایشگاه با یکدیگر رفیق و شفیق هستند، اما در پشت صحنه اتفاقات تلخ و ناگواری رخ می دهد که دستکم مشاهده آن در بین نوابغ صنعتی ایران تامل برانگیز است.

به نقل از خودرونویس، این جدال ها اگرچه در ابتدا سطحی و پیش پا افتاده به نظر می رسید اما ناتوانی در کنترل آن توسط بزرگان این صنعت امروز تبدیل به یک غده سرطانی شده که حیات این صنعت را نشانه رفته است. بارها و بارها تغییر و بدنه تشکل و تریبون صنفی این صنعت و دعواهای غیرقابل انتظار در چیدمان ساختار اجرایی آن در برخی از برهه های زمانی آنچنان ناخوشایند به نظر می رسید که انگار نه انگار در این ساختار جمعی از کارآفرینان نخبه کشور قرار گرفته اند.

ساختاری که دستکم دو میلیون نفر در آن مشغول به کار بوده و یکی از اهرم های موثر اقتصاد ایران و یکی از شاخص های مهم توسعه یافتگی صنعتی کشور به شمار می رود، ولی امروزه به جای آنکه درگیر تقویت انسجام فعالان این صنعت برای گذار از دوران سخت باشد، تبدیل به محلی برای اردوکشی و بداخلاقی های صنفی شده است.

 

این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که هرچه آتش این ماجرا برافروخته تر باشد، دود آن در چشم قطعه سازان تلاشگر خواهد رفت و تنها کسانی منفعت خواهند برد که مترصد فرصتی برای ماهی گرفتن از این آب گل آلود هستند. اگرچه در طول این سالها برخی از چهره های دلسوز این صنعت تلاش کردند تا این آتش مهلک فروکش کند، اما وجود برخی از انگیزه های فرصت طلبانه مانع تحقق این هدف متعالی شد و امروز به یک کلاف سردرگم و خطرناک تبدیل شده است.

 

در چنین شرایطی است که اختلاف نظرها به اوج می رسد و بستر شانتاژآفرینی برای عده ای نیز فراهم می شود. به گونه ای که هریک تلاش می کند با ایجاد جو رسانه ای هزینه سنگین تری برای طرف مقابل ایجاد کند. یکی از طریق کانال های تلگرام، دیگری از طریق صفحه اینستاگرام و آن دیگری از طریق سرمایه گذاری بر روی رسانه ها تلاش می کنند تا طرف مقابل را در تنگنا قرار داده و صحنه های هنجارشکن و تامل برانگیز رقابت ناسالم صنعتی و اقتصادی را رقم بزنند.

 

در هفته های اخیر که موضوع واگذاری سهام دولت در دو خودروساز بزرگ به موضوع مهم رسانه های خودرویی بدل شده، بار دیگر جریان های تخریب گر رسانه ای در مطبوعات و خبرگزاری ها و البته با شدت و خشونت بیشتری در فضای مجازی فعال شده و گروههای مختلف در صنعت قطعه سازی یکدیگر را مورد آماج حملات سهمگین رسانه ای قرار داده اند. از برگزاری نشست های مطبوعاتی گرفته تا تهیه و انتشار کلیپ و مطالب افشاگرانه، همه و همه حیات این صنعت مهم کشور را نشانه رفته و به طرز عجیبی عقلا و ناظران این صنعت در سکوت محض فرو رفته اند.

 

رویکردهایی که وجهه و اعتبار این صنعت و برخی از چهره های زحمتکش و کارآفرینان وطن پرست  قطعه سازی کشور را نشانه رفته و از تریبون رسانه ها در حال گسترش دامنه این اختلافات هستند. حال آنکه تمام این نزاع های به نظر کودکانه در سایه یک خرد جمعی قابل حل و فصل بوده و به سهولت می توان فضایی را ایجاد کرد تا تمام خانواده صنعت قطعه سازی در مدیریت آینده صنعت خودرو کشور دخیل بوده و حتی در شرایط دشوار تحریم از گردنه بحران ها عبور کنند.

 

اگرچه به نظر می رسد دعوای اصلی بر سر در اختیار گرفتن سهام بیشتری از دو خودروساز بزرگ کشور است، اما نباید فراموش کرد در این آتش اختلافات خشک و تر با یکدیگر می سوزند و تنها افراد زیرکی سود می برند که از دور نظاره گر این جدال خطرناک هستند. در چنین شرایطی انتظار می رود عقلای این صنعت برای یک بار هم که شده بدون در نظر گرفتن اختلافات گذشته دور یک میز نشسته و به جای یارکشی و شانتاژآفرینی، بر سر چگونگی اداره هرچه بهتر این صنعت و حتی تقسیم سهام قابل عرضه از سوی دولت، با در نظر گرفتن سازوکارهای حقوقی و اجرایی صحیح و به گونه ای که تمام فعالان صنعت قطعه سازی آز ان بهره مند شوند مذاکره کنند و به یک راهکار عملی جامع و متناسب با اهداف توسعه ای صنعت خودرو ایران دست پیدا کنند.

 

چه بسا ادامه این روند نه تنها به سود هیچ یک از طرفین دعوا نخواهد بود، بلکه در این آتش خشک و تر با هم می سوزند و تمام فعالان صنعت قطعه سازی بازنده خواهند بود. چه کسانی که در بطن ماجرا هستند و چه کسانی ناگزیر به قرار گرفتن در یک طرف دعوا قرار می گیرند باید بدانند که وجود چنین فضایی در حاشیه صنعت قطعه سازی، فرصت را برای افرادی فراهم می کند که بهره هوشی بالاتری دارند و از این مجال به کاخ آرزوهای خود دست پیدا می کنند.

 

آنچه مسلم است برای شکل گیری صنعت قطعه سازی از گذشته تا به امروز تلاش های بسیاری صورت گرفته و به عبارتی از سرمایه و توان کشور و مردم برای پیشرفت آن هزینه شده است. اگرچه هنوز تا رسیدن به بالاترین سطوح پیشرفت فاصله داریم، اما دستکم در شرایط کنونی باید از فرصت سوزی و اتلاف این سرمایه های عظیم جلوگیری کرد. تردیدی نیست که در چنین شرایطی باید نیروها و سرمایه های انسانی مادی و اعتباری صنعت قطعه سازی کشور را از این بازی دو سر باخت خارج کرد، زیرا در چنین فضایی این آسیب به طور حتم جبران ناپذیر خواهد بود.

 

حال در میان تمام این نزاع ها سوال اینجاست که آیا این صنعت بزرگانی ندارد که بیرون از این دعواهای کودکانه و سطح پایین بنشینند و در فضایی آرام به منافع کل صنعت قطعه سازی بیندیشند؟


لینک کوتاه : http://khabarghate.ir/?p=212
به اشتراک بگذارید:
نظرات کاربران :

دیدگاه شما